Jan Kusters

De vorige week maakte ik me al zorgen over hoeveel tijd het onderzoeken van een nieuw thema ging kosten. Zou het ten koste van mijn 'kleine landschappen' gaan? Ja dus, deze week niets nieuws in de rubriek met recent werk. AAARGH! Paniek slaat toe, begin ik te verslappen, geef ik toe aan mijn luiheid, is het heilig vuur eruit, gaat het nu helamaal mis? STRESS!!

Rustig Janneman, rustig, geen paniek. Elke week een schilderij is nogal wat vergeleken met de meeste anderen. En over een paar weken heb ik weer eens een week vrij. Als het weer en de natuur een beetje meedoen ga ik op reis, en dan kom ik weer met een maand aan schilderijen thuis... Maar de onzekerheid begint toch weer meteen te knagen.

Deze week heb ik weer samen met Emmy gewerkt. En dat gaat beter, steeds beter. Ik begin me op mijn gemak te voelen, ik neem me meer de tijd om aan een schets te werken. De schetsen worden niet meteen beter en ik krijg er zo nog maar 3 gedaan op een ochtend, maar ik leer meer, werk verder uit, en er beginnen hier en daar goeie stukjes te komen.

Sedert de vorige week ben ik aan het nadenken over wat voor schilderijen dit eigenlijk moeten worden. Hierboven staan min of meer klassieke modelschetsen, maar de schets linksonder is meer gericht op wat ik in schilderijen wil zien. .

De houding was niet tevoren uitgedacht, maar het soort houding wel. Naderhand kom ik tot de conclusie dat de houding gespiegeld had moeten zijn, maar goed, ik heb een uitgangspunt. Vanmorgen in alle vroegte heb ik dit omgezet naar een schets op doek, en de rest van de ochtend heb ik daarnaar zitten kijken. Waar en hoe ga ik nu verder met verf? De dunne lagen die ik vroeger met acryl deed? Kan het ook in vette verf? Voorlopig misschien 1 kleur en alleen maar tonen? Zoeken naar hoeveel detail nodig is, en welke manier van schilderen? Moet ik het hele doek vullen, of ga ik zaken openlaten? Hoe zou het werken als ik ook de schets in het schilderij laat staan?

Op dit moment zit ik ergens heel diep in de rimboe, en ik heb nog geen idee welke kant ik opmoet. Een hele ochtend staren, en niks gedaan. Of tenmiste, niets om te laten zien. Laat ik mijn nieuwe schilderijenkist nog maar eens een laagje botenlak geven. Die heb ik over een paar weken nodig, hoop ik.