Grrr!
Heb je dat wel eens? Zo'n week waarop niets lijkt te lukken, alles tegenwerkt en je te vaak je tenen stoot? Ik heb nu zo'n week gehad. Te hooggespannen verwachtingen van de vakantie misschien? Als ik nu zo alle foto's zit bij te werken en hier op het blog zet, dan vraag ik me toch een beetje af wat ik nou zit te zeuren. Maar het was een zware week. Het weer deed niet mee, mijn nieuwe schilderproject leek niks te worden, modeltekenen wilde niet lukken, een catalogus was slecht gedrukt, en ik heb vijf (!) keer mijn tenen gestoten en scheldend en tierend door de kamer gehinkeld. Life is a bitch and then you bumb your toes!
Maandag begon met regen, veel moed verzamelen en toen alsnog op pad om te schilderen. De Maas is het thema, en ik stond in Maastricht. Moet ik bebouwing overslaan? Nee, kies maar wat... De voetgangersbrug over de Maas, en in de verte het Gouvernement...
Noordelijker, vlak onder Maasband deed zich de Maas voor zoals ik hem uit mijn jeugd ken. Ondiep, met grindbanken en hier en daar een kleine stroomversnelling.
Daarna sloeg het slechte weer toe, maar ik had mijn back up plan... Snapshots. Deze serie draait om de alledaagse foto's die tegenwoordig iedereen maakt; met camera's, webcams, telefoons en noem maar op. Nog nooit werden er zoveel foto's gemaakt als nu. En tegelijk is wat op die foto's staat in feite niet eens belangrijk, ze worden zelden afgedrukt, vaak alleen bekeken op een klein schermpje van een telefoon of achter op de camera. In feite is de handeling van het fotograferen belangrijker dan het eindresultaat. Het maken van een foto is het symbolisch onderstrepen van een moment in ons leven. Ik doe dat zelf ook; feestje, een leuke avond met vrienden, een bijzondermoment? Klik, klik, klik. Wat kan ik met die foto's als kunstenaar? Daar wil ik eens naar gaan kijken.
10x15 centimeter is, net als 18x24, een fotomaat. Er is een reden voor de maten van mijn werk... 10x15, met een witte rand, de oer-fotoafdruk. Helaas blijkt dat -in elk geval nu- een maatje te klein. Hierboven is de meest linkse 10x15, de rest is 20x28 cm (een fotolijsten-maat). Ik wil eigenlijk met verf en oliepastel door elkaar gaan werken, maar dat gaat, zo ontdek ik nu- meer geduld vragen dan ik heb. En omdat dit eigenlijk foto's zijn, zou het werk op papier moeten worden... Hmmm, ik wil weer veel, en voorlopig zit ik nog met alles te worstelen. Schildervorm (ik wil geen portretjes gaan schilderen, terwijl dat wel mijn 'normale' neiging is) en presentatie (wat moet ik met werk op papier, foto's prik je gewoon aan de muur). Ik heb me eerst maar eens een beetje op de schildervorm toegelegd. Uiteindelijk zijn er twee eerste serieuze pogingen uitgerold, zo kan ik wel even verder. Maar moet dit inderdaad op papier? We piekeren verder.
Maar dit zijn alvast 'Nieuwjaarsvliegeren' (links) en 'youtube' (rechts), mijn eerste stappen in wat een serie 'snapshots' moet worden. Het frustrerende is hiernaar kijken en me realiseren dat het weer 100 schilderijen kan gaat duren voor dit echt goed wordt. Waarom is iets nu eens nooit gemakkelijk?
Vrijdag was Emmy er weer. Ik had al een week ergeren achter de rug, en ook dit keer had ik een te kort lontje; toen het een en ander niet wilde zoals ik wilde, heb ik de sessie vroegtijdig afgebroken.
Achteraf jammer, zo slecht is het niet eens. Al is die laatste onvoltooide schets wel aardig, nu net door zijn onvoltooidheid... Sorry Emmy, hopelijk ben ik de volgende keer weer wat geduldiger.
Vandaag wilde zaken dan eindelijk wel volgens plan verlopen. Op tijd uit bed, helder licht, verse broodjes en koffie op een terras in Maaseik (ha, kom in nederland eens om een open bakker of een terras om 9 uur in de zondagochtend!). Links de Maas bij Elen (net ten zuiden van Maaseik) en rechts de Bichter Weert, een grindgat aan de Belgische kant ter hoogte van Grevenbicht. Het is me allemaal wat te realistisch, maar in elk geval zit het heldere zomerlicht erin.
Wordt het deze week dan toch nog wat?