En we gaan verder...
Voor een vakantie vier ik opmerkelijk weinig vakantie. Komende week ook eens wat dingen voor de lol doen...
Bij Galerie Achter de Beek is deze week een lading nieuw werk afgeleverd. Nee, geen Maaslandschappen, dat is nog voluit in ontwikkeling, maar de serie Viaducten is van nu af aan daar te bewonderen, samen met wat ander Limburgs werk van het afgelopen jaar. Maak Coen en mij blij: ga gerust eens kijken...
De voorbereidingen voor Amsterdam gaan ook verder, met deze week een leuk telefoontje van de Noorse ambassade; als alles goed gaat mag ik tijdens de finissage Mevrouw E. Bugge, de Noorse ambassadeur in Nederland, verwelkomen. Ik was eerlijk gezegd een beetje overdonderd!
Het schilderen langs de Maas liep deze week een stuk beter. Elke dag vroeg op pad, elke dag vroeg koffie op de markt in Maaseik, en elke dag twee schilderijen... Van links naar rechts: De Maas in de buurt van Elso (met oevers die zo hoog zijn dat je de Maas zelf niet eens hoeft te zien), een stukje winterbedding bij Ophoven, met zicht op Stevensweert, en tenslotte de Maas met een grindgat bij Geneut in België (alle drie deze doeken zijn vanaf de Belgische kant geschilderd).
En hier van links naar rechts de Maas bij Herbricht (ook in België), de Maas bij Neer, waar je vanaf een hoge oever over maas en grindgat uitkijkt, en de Maas bij Kessel. Al met al ben ik niet ontevreden, al zou ik willen dat ik wat losser van de werkelijkheid zou schilderen. Misschien wordt het tijd om thuis eens even aan de hand van foto's te werken, om wat los te komen.
Aan de 'snapshot's' werk ik ook verder, soms te wild (links) en soms te figuratief (rechts). Stug doorgaan is hier de opdracht. Ik moet langzaam gaan zien wat een bepaald beeld boeiend maakt.