winterslaap
Ik merk dat de winterslaap nadert. Ik heb veel werk en losse klusjes liggen, maar het schiet allemaal niet meer op; lijsten van werk dat bij de galerie ligt bijwerken, foto's afwerken, een kunst boek over mijn reis het vorig jaar afmaken en laten drukken, een tussendoortje voor een vriend maken, een nieuwe expositie regelen; de vaart is er een beetje uit.
Doe ik dan niets meer? Jawel, slaap -ook winterslaap- is de tijd van dromen. Niet alleen letterlijk dromen, maar ook het piekerdromen over wat ik zou kunnen doen. Het is bijna zoiets als de akker ploegen; die dromen zijn de basis van waaruit uiteindelijk nieuw werk en nieuwe lijnen voortkomen. Het is, moet ik eerlijk zeggen, nogal een afvalrace. Van elke 100 ideeën kies ik er hooguit 10 waar ik ooit wat mee doe, en van die 10 is er hooguit 1 idee dat ook daadwerkelijk tot een grote nieuwe lijn leidt. En de incubatietijd kan verschikkelijk zijn; dromen over landschapschilderijen in 1997 kwamen pas in 2004 tot een helder beeld van wat het moest worden, en uiteindelijk denk ik dat het vorig jaar een soort van eindresultaat bereikt is. Voor degene die popelend zitten te wachten tot mijn naakten ergens toe leiden: ga er dus nog maar even bij zitten...
Doe ik dan verder niks meer? Jawel hoor, maandag stond ik nog buiten, en disndag heb ik in Beek 's avonds nog wat verder gewerkt. Herfst in Limburg, en nu eens iets minder geel...
Nr. 339, Een bosje bij Munstergeleen, en nummer 340, de weg vanuit de Putstraat naar de Kolleberg in Sittard. Somber, maar het was dan ook een sombere week, meteo-gewijs gesproken dan...