Meer museumbezoek (en wat schilderen).
Schilderen gaat door, al kom ik langzaam tot stilstand. Kerst is traditioneel de periode waarin ik even echt niks doe: geen schilderen of werken tenminste. Denken over kunst stopt nooit, en met de jaarwisseling en rustige dagen in het verschiet is het doorgaans wel even een gelegenheid om eens wat dingen op een rijtje te zetten. Maar goed, deze week en de komende week zit ik ook nog met mijn vingers in de verf:
Deze week werd het Hamnoy op de Lofoten, zoals ik me dat in de winter voorstel... Dit is de besneeuwde pendant van schilderij 232...
Ik schreef de vorige keer al over een bezoek aan het Bonnefanten, en over hoe het gebouw zijn best deed om de kunst te vermorzelen. Vorige week zondag ben ik, na het blog bijwerken, op de motor gestapt om in Venlo Van Bommel Van Dam te bezoeken. Een van mijn meer favoriete musea in Nederland. EN dit keer dus de 'eigen collectie' van het echtpaar Van Bommel Vandam.
En dat was zo leuk als ik gehoopt had, en nog wat leuker. Inderdaad een heerlijk allegaartje: Armando, Pieter Defesche, Edgar Fernhout, Jan Schoonhoven, Tajiri, Melle, Jan van Herwijnen, Arie Kater, Aad de Haas, Ger Lataster en nog veel meer.
En schitterend ingericht, hier is een expositie weer een avontuur, een ontdekkingsreis! Soms een paar losse werken, dan weer volle muren, met wat foto’s en brieven erbij, en een aantal verschillende (!) videopresentaties.
Wat me nu vooral opviel was dat ook ‘modern’ werk behoorlijk ouderwets uitziet als het 50 jaar oud is… Uiteraard door de lijsten en zo, maar bijvoorbeeld ook door de kleuren; er waren maar een paar werken die je in een tentoonstelling van hedendaagse kunstenaars zou kunnen ‘verstoppen’. Ondanks alles blijft elke tijd zijn eigen kleuren, zijn eigen handschrift houden, zelfs als er abstract of expressief gewerkt wordt. Voor de tentoonstelling voorbij is wil ik nog een 2e keer gaan!