virtuele kunst
Rond deze weken ligt mijn productie op het gebied van kunst altijd laag. Zo laag dat ik de kerstvakantie altijd als mijn enige echte vakantie beschouw. Redenen genoeg: vrienden over de vloer, op bezoek gaan, het is somber weer dat niet echt uitnodigt tot schilderen, dat soort zaken. Maar helemaal stopt het natuurlijk nooit; door het einde van het jaar kom je automatisch tot een beetje terugblikken en vooruitkijken (zie blog vorige week). En als je dan plannen maakt voor het komend jaar, dan wordt je toch nieuwsgierig. Lino’s? En vervolgens begin je in je hoofd ontwerpen te maken, een hele reeks van 'kunst in gedachten' trekt voorbij.
Vroeger was het ontwerpen van meerkleuren-lino’s een eindeloos gepruts met carbonpapier, plakkaatverf op kalkpapier en dergelijke: laag over laag, en hoe goed past dat? Kan de computer me helpen bij het ontwerpen van meer kleuren lino’s? Ik was daar het afgelopen jaar al eens naar aan’t kijken en heb nu nog eens een rondje gedaan. Compulino’s? Linoprints? Compugravures?
Twee keer een landschapje, twee keer Japanse bondage. En jawel, de computer kan inderdaad wel wat te bieden voor linoleumsnedes… In layers van Photshop kun je elke plaat uitwerken, je kunt kijken welke plaat over welke plaat moet, je kunt achteruit terug veranderen, Je kunt per plaat spelen met kleur en gradatie, fantastisch eigenlijk. En ik kan ze afdrukken ook! Miljaar!