Wit! Meer wit!

Ik ga hard door mijn zinkwit in deze dagen. Alweer sneeuw, en meer sneeuwschilderijen. En zelfs als het geen sneeuwlandschappen zijn hou ik het licht momenteel.

Eigenlijk zou ik naar buiten moeten, maar op de een of andere manier heb ik het te druk, al mijn dagen zijn al zover gevuld dat ik de puf niet over heb om er ook nog eens met de fiets op uit te trekken. En de motor is met dit weer ook al geen doen... Laat ik eens hopen op een witte carnaval (sorry provincie-genoten!).

  

Om te beginnen heb ik weer twee doekjes in de viaductenserie gedaan.(links het spoorviaduct richting Heerlen, rechts het viaduct van de Bergerweg, vergelijk nummer 229 en 224 voor zomerse varianten).

Ik geloof dat ik hier nu wel even mee klaar ben, op dit moment heb ik geen andere schilderijen rond die viaducten in gedachten, of het zou een andere manier van schilderen moeten zijn.

 
Dit naakt, naar een van de schetsen van twee weken geleden is een beetje een voorbeeld van zo’n andere manier van schilderen. Misschien wat simpel, maar wel toegankelijk. Ik weet niet of ik dit zo ga laten, maar ik zou ook eens wat landschappen met dit soort van vereenvoudiging kunnen doen.
 
En afgelopen vrijdag was Emmy er weer.
 
     
 
Het was even erin komen, maar tegen de laatste tekening zat ik er wel weer lekker in. Ik weet alleen nog steeds niet goed welke kant ik hiermee op wil. Elke sessie weer twijfel ik; aan de ene kant wil ik leuke dingen maken, aan de andere kant zou ik dit ook gewoon als studeren willen zien, oefeningen in kijken en oog-handcoördinatie.