Om te beginnen heb ik eens verder geknutseld met de schetsfase van een schilderij. Dit is het schilderij dat ik gemaakt heb:

 
Nog maar eens mijn favoriete bosje vlak bij Munstergeleen. Als eerste werd een schets gemaakt, in houtskool op doek, en daarna werd het doek even met zinkwit ingeblokt. Dat doe ik vaker als ik tere tinten en vage overgangen nodig heb, zoals bij dit onderwerp in de lucht. Maar toen heb ik even een zijstraat genomen: ik heb een 2e doekje gepakt, en dat op precies dezelfde manier voorbereid. Ik heb een tijdje naar de twee doekjes zitten kijken, en toen heb ik de minst boeiende van de twee genomen, en daar de rest van het schilderij op afgewerkt zoals ik dat normaal zou doen. Het andere doekje?
 
 
De ‘open’ versie. Misschien dat ik het zo laat, misschien dat ik er nog iets aan doe. Maar het eigenlijk bevalt me dit wel, het heeft een eenvoud die me trekt…
 
En meer experimenteren: herinnert U zich deze nog?
 
 
Kijk eens wat er gebeurd als ik dit doe…
 
 
Ik ga hier waarschijnlijk de komende week nog eens aan verder. Wordt –hopelijk- vervolgd.