Jan Kusters

Deze week draaide alles vooral om wat dingen die ik al lang wilde proberen, en om voortborduren op dingen die ik recent heb geprobeerd. Om te beginnen waren er de bijna witte doekjes van de afgelopen twee weken. Helemaal wit is me eigenlijk te simpel, ik wil daar toch wat kleur bij hebben. En dus ging ik hiermee verder: 

Bomen bij Kasteel Limbricht (zie nummer 357). Ik heb er twee achter elkaar gemaakt, en uiteindelijk de minst boeiende weer afgeschraapt. Dat laatste is iets waar ik achteraf altijd weer spijt van krijg, nu ook, ik moet dat eindelijk eens afleren. Maar goed, dit was toch de meest zuivere van de twee. Het bevalt me niet, de kleurverlopen maken het ding week. Het lijkt wat op doekje van Shakira (zie blog 7 februari). Als ik met dit soort lijnen werk moet ik misschien wat krachtigere vlakken neerzetten.

Afgelopen vrijdag was Emmy er weer. Ik wilde al een tijdje wat dingen proberen met huidskleur. Meestal gebruik ik vrij felle rode en oranje huidskleuren, nu wilde ik een wat natuurlijkere kleur gebruiken. Een avond experimenteren leverde een licht gewijzigd palet op:

En daar ben ik mee aan de slag gegaan. 

Emmy 76. Op zichzelf geen onaardig doekje, de compositie en de rode lap trekken me wel, maar het geheel is wat saai geschilderd. Blijkbaar liggen fellere kleuren me toch beter. Eigenlijk had ik me voorgenomen om als tweede in die sessie een wit doekje te maken, maar het bovenstaande zette me aan tot verder experimenteren, en ik ben dat witte doekje eigenlijk gewoon vergeten. 

Emmy 77. Dit was op een iets groter doek. Normaal is alles 18x24 cm, dit is een 30x40 doekje, om eens te kijken of ik op dat formaat soms meer detail zou willen doen. Nee dus… De stukjes waar ik geen donkere schaduw maar een complementair-contrast schaduw maak bevallen het ding me al beter. Misschien dat ik nog even met de zachtere kleuren verder experimenteer, met ook wat zachtere contouren, maar ik vermoed toch dat ik uiteindelijk weer op de wat fellere naakten ga uitkomen.